AVRUPA'NIN BİR YERİNDE...
senaryo
müzik
görüntü yönetmeni
oyuncular
yönetmen
Sandor Somlo yönetimindeki ..
Macar Devlet Demiryolları Senfoni Orkestrası ..
ve Dramatik Sanatlar Okulu öğrencilerinin katılımıyla :
Bu film, İsimsiz Çocuğa ve aynı zamanda ..
yollarda aynı kaderi paylaşan çocuklara ithaf edilmiştir.
AVRUPA'NIN BİR YERİNDE...
Hikayemiz savaş fırtınasının ülkeler, bölgeler, insanlar ve yaşamlar ..
.. arasında gerçekleştiği yerde başlıyor...
Avrupa'nın bir yerinde : Tuna Nehri boyunca bir yerde.
Baba!
Baba...
Hayatta mısın?
Bir şey söyle, kahretsin! Hayatta mısın?
Bomba...
Bomba... ayağım...
Şoktasın!
Tutun bana! Hadi, salak herif!
Dayan!
Biraz bekle!
Sincap.
Sorun nedir, General? Hepsi bu mu?
Biraz suskunsun, sarhoşsun değil mi?
GENÇLİK VELAYET MERKEZİ
Ne var ne yok?
Hayatta mısın?
Eğer ölürsen, seni boş yere taşıdığım için öldürürüm.
Bana bir şey söyle, lanet olası!
Hosszu, bir dostuna arkanı dönebilir misin?
Cehenneme git!
Biri sigara içiyorsa, yürüyebilir de!
Biraz bekle!
Hey, o benim sigaram!
Su!
Su! Su!
Ağzına dikkat et.
Ne yapıyorlar?
Birbirlerini tanımaya çalışıyorlar.
Çabuk olun!
Hadi!
Çabuk!
- Lütfen efendim, biz de gelelim! - Çekilin yoldan!
- Arkaya geçebilir miyiz? Lütfen! - Gidin başımdan!
Cehennem olun! Bırakın gideyim!
Yolumdan çekilin, yoksa ezeceğim!
Bu boya!
Şarap!
Uh, bu sirke!
Bu araba bizim oldu!
Bu nedir?
Bu bir bağlama.
Ne için?
Ne için mi?
Gıcık herif için.
- Her şey ona bağlı. - Onunla ne yapacağız?
- Hadi onu bağlayalım! - Aptal! Biraz gruba bakmalıyız.
Ayakkabılar benim!
Herşeye sahip olduğunu mu düşünüyorsun?
Hey, bu jambon!
Hmm...
.. doğru, kokusunu alabilirsin.
Hepimiz için çok az, ama bir kişi ziyafet çekebilir.
Çekim yapacağız.
Başsız olanı çeken... kazanır.
İşte burada.
Bu senin!
Yaramaz.
Onların önünde yeme! Ne kadar aç olduklarını görmüyor musun?
Aracın arkasına git...
Neyi seyrediyorsunuz? Haydi, gıcık herifi uyandıralım.
Patatesler!
- Patatesler! - Nerede buldun?
Beni izleyin!
Patatesler! Patatesler!
DUYURU
Serserilerin ve yağmacıların yol açtığı sürekli artan soygunlar ..
göz önüne alındığından, çiftçilerin tehditlere karşı ..
zorunlu önlem alması, değerlerini ortak tehditlere karşı ..
.. korumalarına izin verimiştir.
Devlet Komiseri
Dua etmeyi bilen var mı?
Hadi! Acele!
Kimler yüzebilir?
Soyunun ve elbiselerinizi kayığa yerleştirin.
Diğerleri tekneyle gelecek. Binin! Acele edin!
Sen ne diye bekliyorsun? Yüzebilir misin?
- Evet. - Öyleyse neden soyunmuyorsun?
- Çünkü ben oğlan değilim. - Ne dedin?
Bu yüzden, elbiselerimi çıkarmıyorum.
Beni de kayığa alın!
Ne demek istiyorsun?
Hosszu, bir kürek buldum!
Kayığa bin! Bizimle geleceksin.
- Bu oldukça iyi. - İçinde yaşayabiliriz.
Yaşamak mı? O bir harabe.
Ne kadar seçicisiniz. Tam olarak ne arıyoruz!
Tollas, Voros! Kontrol edin!
Sakin ol, evlat.
- Tollas nerede? - Yakalandı.
Burada ne işin vardı? Adın ne?
Konuşamıyor musun? Sana biraz ekmek getirdim...
.. sosiste. Karnını doyurmak için.
Karakteri böyle olmalı.
Çekilin!
Bacaklarını tutun! İpi sıkın!
Senin adın ne?
Buraya nasıl geldin?
Söyleyeceğiniz bir şey varsa, beni yalayabilirsin...
Çocuklar! İşte yemek! Hadi!
Yemek!
Yemek! Yemek!
Neden bana bakıyorsun?
Benden ne istiyorsun?
Hiçbir şey.
Senin gibi ...
insanlarla hiçbir şey...
yapmadığımı...
biliyor musun?
Ama benim...
senin gibi bazı insanlarla...
bir ilişkim oldu?
Erkeklerle mi?
Bu sonbaharda oldu.
Almanlar bizim sokağımıza geldiğinde.
Etraftaki evlerden pek çok insan topladılar.
Merdivenlerde bir ses duydum.
Evimize geldiklerini biliyordum.
Bana mesaj gönderdiler, ...
eğer zekiysem...
onlarla diğer odaya gidersem..
bizi götürmezlerdi.
Diğerleri hiçbir şey bilmiyordu..
yalnız ben...
Onu bulmamızı ister misin?
Ne için?
Yaptığını ödemesi için.
Borçlu değil.
Bana hiçbir şey borçlu değil.
Onu görmedim bile.
Sadece yan odada beni bekliyorlardı.
Bunu sana anlatmamın sakıncası var mı?
Adın nedir?
Eva.
Benim ki, Peter.
Çocuklar!
Hadi onu asalım! Size yalvarırım.
Hadi onu asalım.
Hadi onu asalım!
- Asalım! - Tamam! Asalım!
Buraya bağlayalım! Yalvarırım!
Çocuklar, durun!
Bir, iki, üç...
Kesin şunu!
- Size asılmasını kim söyledi? - Ben.
Sen mi?
Evet.
Neden?
Eğlence için.
Götürün onu.
Peki bu yaşlı herifle ne yapacağız?
Henüz karar vermedim. Sabah söylerim.
Kafayı vurup yatın!
Duymuyor musunuz?
Sarhoş domuzlar.
İhtiyar nerede?
Beni duyuyor musun? İhtiyar nerede?
Bilmiyorum.
- Gitmesine izin mi verdin? - Hayır.
- O zaman nasıl yaptı? - Ben...
Sen mi?
Ben izin verdim.
Bu doğru değil, yalan söylüyor.
Yaşlı adam benden ellerini çözmemi istedi.
- Ve elbette sen de çözdün. - Evet, çözdüm.
Bu çok güzel!
Yaşlı herif bütün köyü bize karşı ayaklandıracak.
Tüm çeteye ihanet ettin!
Ne olduğunu biliyor musun? Bir hain!
- Yalvarıyorum beyler, asın onu! - Kapa çeneni...
Onu dolaba kilitleyin.
Hayır! Bırakın beni! Lütfen!
Ne yapacağız?
Eğer gelirlerse kandimizi savunacağız.
Geliyorlar!
Bekle! Tek başına.
- Çık dışarı. - Yapamam, beni içeri kapattılar.
Ama seni çıkarmaya geldim.
Buna gerek yok. Ben bir mahkumum.
Eğer çıkarsan artık mahkum olmayacaksın.
Kızlar bu gibi şeyler bilmiyorlar. Kapıyı kapat!
Günaydın, beyefendiler...
Unutmadan söyleyeyim. Köylüler, bazı çocukları arıyor.
Peki onlara ne söyledin?
Ben yalan söylemem.
Öyleyse, bizi ispiyonladın.
Herhangi bir çocuk görmediğimi söyledim.
Sadece bazı serseriler gördüğümü söyledim,
ama bana onları sormadılar.
Çıkabilirsin.
Geri dönmüş!
Bunu bana açıklayabilir misiniz?
Aptal olduğumu düşünüyor musunuz?
Ne demek kaybolmuşlar?
Buharlaştılar mı?
Burada bir yerlerde olmalılar.
Onları bulmanız gerekiyor. Anlıyor musunuz?
- Evet, anladık. - Yarın bana rapor verin!
Gidebilirsiniz!
Bunlar son ikisiydi.
Şehirde, Berlin'in kuşatıldığı söyleniyor.
Yeniden barış olacak mı?
Sanmıyorum.
Kolay pes etmeyeceğiz.
Eğer savaşı çok seviyorsan, neden kaçtın?
Neden burada saklanıyorsun?
Savaşa burada mı devam edeceksin? Çocuklarla mı savaşmak istiyorsun?
Beni eleştirmesi için doktor çaığrmadım. Sen işini yap! Anladın mı?
Çıkabilirsin!
İstediğin gibi olsun.
Yoldaş...
Burada, resimdeki sen misin?
Öyleydim.
- Elinde ne var? - Göremiyor musun? Bir çubuk.
- Nesin sen? Öğretmen mi? - Hayır.
- Bir sihirbaz mı? - Bir tür...
Bu çubukla el salladığımda insanlar müzik çalar.
- Bana inanmıyor musun? - Hayır, inanmıyorum.
- Okuyabilir misin? - Evet.
O zaman git ve oradaki kağıtları oku! Hadi git!
Pi-er-re... Si-mon.
Tamam, okuyabiliyorsun. Şimdi diğerini oku.
Orkestra Şefi : Peter Simon...
Gördün mü, o benim? Ve öbürü de benim.
Hepsi Peter, Pierre, Pietro. Onların hepsi benim.
Farklı yabancı ülkelerde,
farklı isimlerle adlandırıldım.
Avrupa'da, Amerika'da, dünyanın her yerine gittim.
Eğer ünlü biriysen burada ne yapıyorsun?
Dünyada çok fazla gürültü var.
Müziği duyamıyorlar...
Daha sonra, yine sessiz olursa...
- Buraya nasıl geldiniz? - Bunu mu soruyorsun?
Ben size, buraya nasıl geldiğinizi sordum mu?
Sabah ormanda peşime düştüğünde ..
bu köpeğede sormadım.
Ona neden ve nasıl buraya geldiğini sormadım.
O bir yerlerde tekmelendi, başıboş bırakıldı ve şimdi burada...
O da hepimiz gibi bir serseri.
- Sen de bir serseri misin? - Elbette, bir serseriyim.
Bir yerlerde yaralanmış, kaçmak zorunda kalanlar gibi.
Senin sorunun neydi?
Büyük sorun!
Düşünmeye cüret ettim.
Nöbetçileri değiştirdim.
İyi.
Peki, gidecek miyiz, yoksa kalacak mıyız?
Kalıyoruz.
Peki hangi cehennemde uyuyacağız?
Beyler, işinizi gerçekten zorlaştırmak istemiyorum,
ama çatıyı biraz tamir ederseniz,
burada rahatça uyuyabilirsiniz...
Yaşlı herif bizim duvarcı olduğumuzu mu düşünüyor?
Mesleğinizin ne olduğunuzu bilemem,
ama ben duvarcı değilim ve çatı üzerime damlatmıyor.
Bu sadece kirişten anlayan biri ve irade meselesi.
Dinle! Beni yala...
Kendine dert etme, delikanlı! Bunu daha önce duydum.
Akşam yemeğine bak.
Sen de çivilere!
- Akşam yemeği! - Yemek! Yemek!
- Kaleye çıkalım mı? - Neden?
- Orada olabilirler. - Müzisyenle mi? Deli olma!
O kimseyle konuşmuyor.
Etrafında bir köpeğe bile tahammül edemiyor.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Sanırım öyle.
- Ne yazıyorsun? - Müzik sayfası.
Bu ne için?
Ondan müzik okuyabilirsin.
Bu ne için?
Çok zor sorular sorabiliyorsun.
Peki, nasıl açıklayayım...
Bir şey çok acıtırsa, ya da çok güzelse,
izlenimlerin ötesinde bir şey varsa,
o zaman bunu söylemenin bir yolu olabilir.
Bunu duymak daha kolay olabilir.
- Anlıyor musun? - Hayır, anlamadım.
Şimdi, dinle!
Bir zamanlar, yedi denizin ötesinde genç bir adam vardı.
Çok uzakta, Fransa'da bir yerde.
Söyleyecek çok şeyi vardı.
Piyanoya oturdu ve bunu çaldı...
- Hiç duydun mu? - Hayır, duymadım.
Hiçbiriniz duymadınız mı?
Aldırmayın, o zaman kimse de bilmiyordu.
Ama bir gün biri, genç adamın penceresinin altından geçiyordu,
duydu, sonra bir başkası, daha sonra bir başkası duydu...
Biri ıslıkla çaldı, diğeri mırıldandı.
Ve sonra, daha fazla insan bu şarkıyı söylemeye başladı.
Şarkı kanatlandı...
Ve bir çok kişi şarkıyı söylerken,
diğerleri silahla cevap verdi...
Ve silahlar gitgide büyüdü.
Tanklar ve makineli tüfekler tarafından cevaplandı..
Ancak şarkı daha da yüksek sesle söylendi.
Dünyayı dolaştı, çünkü insanlar genç adamın ..
ne demek istediğini anlamıştı...
Peki genç adam ne söylemek istedi?
Özgürlük.
Ama özgürlük çocuk oyuncağı değildi.
Bu yetişkinlerin oyunuydu.
Herhangi biri onlardan almak isterse balaya yol açardı.
Sadece bir kaç kişi bunu anlayabiliyordu.
Bu benim de en sevdiğim oyun.
Güzel bir oyun, değil mi,?
Yollarda çok oynadık.
Özgürlük.
Ölümüne aç kaldık.
Özgür değildiniz!
Ezmek, çalmak, soymak zorunda kaldınız,
yoksa açlıktan ölecektiniz.
Özgürlük, acı çekmek, kötü şeyler yapmak,
diğer insanlara zarar vermek zorunda olmamanızdır.
En kötü esaret mutsuzluktur.
Çalsana!
Ne çalmalıyım?
O pek çok insan tarafından söylenen şarkıyı.
Yaklaşın!
Yeterince cesur değilsiniz, öyle mi?
Ama çalmak, soymak, öldürmek için yeterince cesursunuz!
Açtık.
Çaldık.
Ancak yanlış bir şey yapmadık.
"Yanlış bir şey yapmadık "
Sizi mahvedeceğim, lanet sıçanlar.
Bir kaç kötek, bize her şeyi anlatacaksınız.
Onları rahat bırak... Daha çocuklar.
Ne kadar titizsiniz, Teğmen.
- Diğerleri nerede? - Sadece üç kişiyiz.
- Çete nerede? - Ne çetesi?
- Söylemeyecek misin? - Bilmiyorum...
Bilmiyorum...
Uyumsuzsunuz!
Duyamıyor musunuz? Uyumsuzsunuz!
Dinleyin!
Islıkla!
Oh, açıktım.
Günaydın.
İşte yiyecek.
Ancak...
porsiyonların kesilmesi gerekiyor,
bir süre köye gitmesem daha iyi.
- Bir şey mi oldu? - Henüz değil...
- Henüz değil mi? - Üç çocuk yakaladılar.
Okulu soymuşlar.
Neden?
Çetelerin olduğu yerleri öğrenmek istiyorlar.
Hangi çeteler?
Bizim...
Sizin... tam olarak.
Peki çocuklara ne olacak?
Ağlıyorlar...
inliyorlar...
katlanıyorlar...
Çocuklara dayak atıyorlar mı?
- Hayır, sadece okşuyorlar. - Kes sesini!
Kahvaltıyı düzenle!
Bekle.
Oturun!
Sağır mısınız? Oturun!
Neler olduğunu duydunuz.
Bu üç çocuk dövülüyor...
Peki? Onlara zarar veriyor.
Kesin sesinizi!
Bu üç çocuk bizlerin yerine dövüldü.
- Anlıyor musunuz? - Ben açım ve o vaaz veriyor!
Dün yaşlı adamın ekmeğini çaldın.
- Sen kendi işine bak. - Neden onu savunuyorsun?
Lanet olsun, susun! Kesin sesinizi!
Duymadınız mı? Sessiz olun!
Görmüyor musunuz?
Sorun şu ki, bu üç çocuğu döven..
.. acımasız piç kurularına tahammül edip etmeyeceğimiz!
Onlar daha güçlü!
Ve silahları da var.
Hayatta olduğumuz için şanslıyız.
Eğer köye gidersek, burada olduğumuzu anlarlar,
ve bizi tütsülerler.
Başka yolu yok, ben gidiyorum.
Yenildiğimde kimse umursamadı.
İki dişim kırıldı.
Peki, şimdi ne yapacaksın?
- Hala dövüyorlar mı acaba? - Kim bilir?
Hala dövüyorlar mı?
Köye mi gidiyorsun?
Bu gece için dört-beş çocuk ayarla.
Köye gideceğiz.
Diğerlerine söyleme!
Devam edin. Peşinizden geleceğim.
Seninle geliyorum.
Sen burada kal.
Eğer dönmezsem,
ihtiyara çeteyi ona emanet...
...ettiğimi söyle.
Hadi!
Acele et!
Şu kremitleri çıkar.
Orada!
Dikkatli ol!
Sessiz ol!
Kim o?
Aç!
Yine mi içtin?
Evet...
Gidiyor muyuz?
Gitmek mi?
Aptal!
Buradayız, yaşlı çatlak!
Kalıyoruz...
Güvelerin uzak durması için üniformalarımıza naftalin koyduk!
Naftalin mi?
Naftalin, ha?
Seninkilere ne yaptın?
Benzin döktüm...
.. ve yaktım.
Korkak!
Yeterince yaşadım!
Yeter!
Her şey yeter!
Kahramanlıktan, üniformadan, cesaretten...
Yeter!
Bu çete. Gelin.
Bu üç çocuk artık bize ait.
Anladınız mı? Gidip, uyuyun.
Bu üç basamak sizindir.
Dur.
Çok mu acıdı?
- Ne? - Dayak.
Artık acımıyor...
Uyu hadi.
- Geliyorlar! - Kim?
Üç adam.
Onlarla konuşursam daha iyi olur.
Kuleye! Gidin!
Günaydın.
Tamir ediyorsunuz... Ne hoş.
İnsanlar inanamıyor.
Aşağıdan bir harabe gibi görünüyor.
Evet, yaşanabilir hale getirmek için çalıştım.
Elimden gelenin en iyisini.
Gidiyorlar.
Yaşlı adamı yanlarında götürüyorlar.
Hayır. Sadece üçü gidiyor.
Aşağı gelebilirsiniz.
Ne istediler?
Etrafı gözetlemeye geldiler.
Başka?
Hiçbir şey.
Geldiler, etrafa bakıp, gittiler.
Ben aptalı oynadım.
- İnandılar mı? - Hayır, inanmadılar.
Yani...tekrar gelecekler.
Muhtemelen.
Gideceğiz.
Nereye?
Cehennem bilir.
Bir yere...
Geldiğimiz yere. Yola.
- Yazık olur. - Neden?
Daha iyi bir fikrin var mı?
Her şey berbat oldu.
Bu sizin meşhur özgürlüğünüz mü?
Özgürlük için savaşmalısın.
Onlarla mı?
Dünyaya karşı bir kaç tane beyinsizle mi savaşayım?
Dünyayı rahat bırak.
Burada yanlış bir şey yok.
O zaten senin.
Bunu siz henüz farkedemediniz.
Ne de ayakta durmakta olan aptallar.
Kapının güçlendirilmesi gerekiyor.
Çatı katındaki kirişleri indirin.
Bir takviye sur inşa edeceğiz!
Taşları oradan alın.
Ficsur, sen ve beş kişi odun kesmek için benimle beraber gelin.
Hosszu!
Yaşlı adam nerede?
Onunla sorun ne?
Bu sabah gördüm. Köpeğiyle köye doğru gidiyordu.
Kaçmıştır.
Kes sesini!
Ne derseniz deyin, o da diğerleri gibi serseri.
Kapa çeneni!
Belki bir fare kapanına sıkıştık,
ama bizi kolay yenemeyecekler.
İşimize dönelim.
Yerlerinizi alın!
Sen misin?
Sana bir şey söylemek istiyorun.
Senden rica ediyorum...
Unutmanı istiyorum...
Ne?
Her şey...
Yaşadığın şeyler, her şeyi.
- Neden? - Bilmiyorum...
Sadece istiyorum.
Unuttuğunu bilmek güzel olur...
Söz verir misin?
Zafer!
Kazandık!
Geri çekiliyorlar!
- Kaçıyorlar. - Hosszu, buraya gel!
Kuksi, Kuksi!
Kuksi, Kuksi.
Yanlış bir şey...
.. yanlış bir şey yok.
Hayır! Ateş etme...
hayır... hayır.
Ne diyor?
Bilmiyorum... ateşi var.
Küçük vücudu çok sıcak...
Kuksi...
Sevgili Kuksi...
Çocuklar, Kuksi'nin doktora ihtiyacı var.
Köye götürülmek zorunda.
Bizi ne beklediğini bilmelisiniz.
Bu bir emir değil, elbette, bu bir istek.
Benimle kim gelecek?
Her...
her şey yolunda.
Evet. Olması gerektiği gibi...
Kuksi'nin adına size teşekkürler..
ama bu bir şey ifade etmez.
Eğer cezalandırılmamız gerekiyorsa iki kişi yeterli olacaktır...
Açık mı?
Bir araya geldik, birlikte gideceğiz.
Yardım edebilir misiniz?
Hanginiz patronsunuz?
Adın ne?
Baban kim?
Gençlik Velayet Merkezi.
Sana babanın kim olduğunu sordum.
Nereden bileyim? Onu hiç görmedim.
Ne iş yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Gençlik Velayet Merkezi bombalana dek!
Ya sen? Adın ne?
Ficsur.
Sululuk yapma!
Bana adını söyle!
Evde kullanılan adını.
Pityu...
Pityuka...
.. ama çoğunlukla, Pityu.
Neden sürünüyorsun? Neden evde değilsin?
Çünkü evimin olduğu yerde koca bir delik var... ve harabeler.
Babam harabelerin altında kaldı. Sadece elini görebiliyordum...
Bunun gibiydi...
.. hayır, parmakları böyleydi.
Ya sen? Bu gerizekalı yüz nedir?
Buraya nasıl geldin?
Bir baban, bir annen var mı?
Hadi! Bir baban var mı?
Evet, var.
Nerede?
Savaş esiri olduğunu söylediler.
Annem geri dönmeyeceğini söyledi.
Ya senin annen?
Pazara giderken boğuldu...
Bana emzik alacaktı.
Bana ahududulu tatlılar verdi ama istemedim. Onları bıraktım...
Kapa çeneni!
Yalancılar!
Sizden tek olumcu yanıt almak imkansız!
Saçmalıklar, yalanlar!
Serserilerin ve çapulcuların neye mahkum edildiğini biliyor musunuz?
Özlü adalet!
Anladınız mı?
Savaş kanunu! Anlıyor musunuz? Ceza kanunu!
Kuksi...
Nerede...
.. nerede mızıkam?
İşte, burada.
Kim onları suçlamaya cüret ediyor?
Sen mi? Sen mi? Ya da ben? Suçları nedir?
Savaş onların suçu değil. Bizim suçumuz. Savaşı yetişkinler başlattı.
Sen! Sen! Ve ben!
Onları yollara sürükleyeb savaş, sefalet ve çaresizlikti!
Burada suçlanacak biri varsa, o da biziz!
Sen! Siz! Hepimiz!
Peki şimdi suçlamayı duyalım!
Şahitler burada.
Konuşun!
Hadi! Söyleyin, derdiniz nedir?
Ağzınızı açın! Neden konuşmuyorsunuz?
Bu alçakların size ne yaptığını beyefendiye söyleyin!
Teşekkür ederim...
millet...
...şimdi anlıyor musun?
Anladın mı?
Yasalara göre bu çocuklar serseridir!
Çok tehlikeliler.
Yasalara göre...
Yazılı yasaya göre,
.. serseri evi ve işi olmayan bir kişidir.
Sanıklar iş sahibi olamayacak kadar küçüktür,
ayrıca evleriş savaş nedeniyle harap olmuştur...
Kurallara atıfta bulunursanız ben de bunu hatırlatırım.
Ve öyle olacaklar.
İşte belge. Kasabada yeni imzalanmış.
Kaya ve üzerindeki harabe savaşta evini kaybetmiş...
ve ev arayan her çocuğa açıktır.
İşte, iyice bak. Üzerinde mühür bile var.
Aşağıda solda.
Bu ne tür bir mühür?
Kim imzaladı?
Biri...
.. yardım etmek isteyen biri.
Kim bu biri?
Ona 'otorite' diyecektin. Ben ona insan diyorum.
Kasabada işler değişmeye başladı.
Yeni halk yeni kanunlar yazar.
Yeni kanunlar mı?
Kimin adına?
Yardıma ihtiyacı olan herkes adına.
Senin de.
Kaçtığınız yer, şimdi sizin eviniz.
Birlikte yaptığınız çatı kendi evinizin çatısı.
Ve biz eksik olan şeyleri yapacağız.
Başka bir şeye ihtiyacınız olursa,
piyanoda sizinle birlikte çalacağım.
Anlamıyorum...
Bunu istemediniz mi?
Bir ev istediniz!
Onu tüm dünyaya savunmak istediniz...
şimdi dünya onu size veriyor.
Memnun değil misiniz?
Bence pahalıya mal oldu.
Pahalı mı?
Kuksi...
Kuksi mi?
Ne olmuş, Kuksi'ye?
Gel.
Şimdi gidebilirsiniz.
Evinize gidin, çocuklar.
Kuksi.
Kuksi, bak bana.
Biz seninleyiz... Kuksi,
Kuksi,
bütün çete burada.
Bak,
herkes burada.
Bak,
Kuksi...
Silahlarla...
geliyorlar...
Hayır, hayır, Kuksi, gelmiyorlar.
Biz buradayız.
Seninleyiz, anlıyor musun?
İyileşeceksin...
ve eve gideceğiz,
anladın mı? Eve!
Kaleye çıkacağız...
o şimdi bize ait.
Büyük bir ev inşa edeceğiz, büyük bir de bahçesi olacak ..
ve her türlü oyuncak...
.. oyuncak bir tren....
..ve bir ayı,
oyuncak bir ayı.
Güzel ağızlı gümüş rengi bir ayı.
Çift sıra bir ev dizisi!
Ve üzerinde bir çan olacak.
Ve hepsi senin olacak, Kuksi, çünkü bizi kurtardın...
Kuksi...
Ağlama.
Şimdi ağlamamalısın.
Bak,
o da gülümsüyor...
Türkçe Altyazı : selami55